Additions:
- Samokontrola bazująca na konsekwentnym treningu przypominającym
Prace naukowe Bjorka dowodzą, że trening przypominający przeprowadzany w coraz większych odstępach czasu daje nadzwyczaj trwałe efekty w postaci zapamietania materiału. Decydującymi czynnikami są tu więc powtórzenia o charakterze konsekwentnym, usystematyzowanym czasowo.
W przypadku metody klasycznej wbudowanej w program Teachmaster zapisywana jest data i godzina treningu, tak aby później można było stwierdzić, kiedy słówka były powtarzane po raz ostatni. Odstęp między treningami nie może być jednak także zbyt duży, ponieważ wiedza uległaby swoistemu "rozmyciu".
Deletions:
- Samokontrola bazująca na konsekwentnym treningu przypominającym
Prace naukowe Bjorka dowodzą, że trening przypominający przeprowadzany w coraz większych odstępach czasu daje nadzwyczaj trwałe efekty w postaci zapamietania materiału. Decydującymi czynnikami są tu więc powtórzenia o charakterze konsekwentnym, usystematyzowanym czasowo.
W przypadku metody klasycznej teachmastera zapisywana jest data i godzina treningu, tak aby później można było stwierdzić, kiedy słówka były powtarzane po raz ostatni. Odstęp między treningami nie może być jednak także zbyt duży, ponieważ wiedza uległaby swoistemu "rozmyciu".
Additions:
- krata kominkowa, okienna - grate
Za kratą kominkową tkwią graty.
- makler, sprzedawca starocia - broker
Sprzedawca starocia sprzedaje także obrok.
Deletions:
- krata kominkowa - grate
Za kratą kominkową tkwią graty.
- sprzedawca starocia - broker
Sprzedawca starocia sprzedaje także obrok.
Additions:
- Samodyscyplina
Uczący musi najpierw sformułować odpowiedź, a dopiero później zaglądać do odpowiedzi.
Również w programie Teachmaster jest to realizowane w ten sposób - kliknięcie na symbolu koła ratunkowego wyświetla co najwyżej podpowiedź będącą jedynie początkowymi literami dla poszczególnych słówek.
Deletions:
- Samodyscyplina
Uczący musi najpierw sformułować odpowiedź, a dopiero później zaglądać do odpowiedzi.
Również w programie Teachmaster jest to realizowane w ten sposób -- kliknięcie na symbolu koła ratunkowego wyświetla co najwyżej podpowiedź będącą jedynie początkowymi literami dla poszczególnych słówek.
Additions:
Przykładem jest francuskie słowo une ampoule, oznaczjące w języku polskim żarówkę. Słówko to kojarzy się z podobnie brzmiącym polskim słowem ampułka. W ten sposób tworzymy akustyczne skojarzenie. Ażeby pogłębić nasze skojarzenie stawiamy sobie w myślach przed żarówką obraz buteleczki (lub właśnie szklanej ampułki). Poprzez wizualizację łączącą żarówkę z ampułką w naszym umyśle tworzy się jeden nowy integralny element, integralna jednostka informacji, obciążająca naszą pamięć tylko minimalnie intensywnej w porównaniu z pojedynczo zapamiętanym słowem "żarówka". (Specjaliści od psychologii kognytywnej nazywają taki rodzaj skojarzenia elaboracją, co nie jest niczym innym jak "sztuczką" mnemotechniczną.)
Deletions:
Przykładem jest francuskie słowo une ampoule, oznaczjące w języku polskim żarówkę. Słówko to kojarzy się z podobnie brzmiącym polskim słowem ampułka. W ten sposób tworzymy akustyczne skojarzenie. Ażeby pogłębić nasze skojarzenie stawiamy sobie w myślach przed żarówką obraz buteleczki (lub właśnie szklanej ampułki). Poprzez wizualizację łączącą żarówkę z ampułką w naszym umyśle tworzy się jeden nowy integralny element, integralna jednostka informacji, obciążająca naszą pamięć tylko minimalnie intensywnej w porównaniu z pojedyńczo zapamiętanym słowem "żarówka". (Specjaliści od psychologii kognytywnej nazywają taki rodzaj skojarzenia elaboracją, co nie jest niczym innym jak "sztuczką" mnemotechniczną.)
Additions:
Bardzo dobrą książką zajmującą się tematyką określaną jako "Uczenie się" jest dzieło noszące ten sam tytuł autorstwa Gerharda Steinera. Steiner, profesor psychologii Uniwersytetu Bazylejskiego, przedstawia w swojej książce 20 scenek typowych dla dnia powszedniego, a wśród nich, w rozdziale 14, także pamięciowe opanowywanie słownictwa. Poniższe dwa akapity są streszczeniem najważniejszych myśli sformułowanych we wspomnianym rozdziale.
Bardzo wiele napisanych przystępnym językiem informacji dotyczących psychologii oraz pedagogiki znajduje się na znakomitej stronie internetowej
stangl-taller.at∞.
Najważniejsze zasady nauki słówek zamykają się w obrębie poniższych
Siedmiu "S" nauki słówek:
- Samodyscyplina
Uczący musi najpierw sformułować odpowiedź, a dopiero później zaglądać do odpowiedzi.
Również w programie Teachmaster jest to realizowane w ten sposób -- kliknięcie na symbolu koła ratunkowego wyświetla co najwyżej podpowiedź będącą jedynie początkowymi literami dla poszczególnych słówek.
- Samopochwała
W przypadku udzielenia prawidłowej odpowiedzi należy pochwalić samego siebie: "Dobrze!" lub "Świetnie!", w przypadku odpowiedzi błędnych należy powtórzyć to, co było niepoprawne i bezkrytycznie w stosunku do swej "niewiedzy" przejść po prostu do kolejnego słówka.
Ta zasada "załatwiana" jest w Teachmasterze dzięki sygnałom akustycznym w programie do nauki słówek, które można zdefiniować w ustawieniach.
- Spontaniczna semantyczna elaboracja
Nauka nie odbywa się jedynie w oparciu o zwykłe przyporządkowywanie słówek, lecz łączy się w idealnym przypadku ze spontanicznymi semantycznymi elaboracjami. Należy "wymyśleć" sobie więc dla każdego słówka "sztuczkę" mnemotechniczną (trick, skrót myślowy itp.), np. w postaci synonimu, antonimu lub innych struktur (np. wyrazów bliskoznacznych).
- Selektywność
Po kilku przebiegach treningowych przechodzi się do świadomej i skoncentrowanej nauki słówek najtrudniejszych.
W Teachmasterze są to słówka w przegródkach 4 i 5.
- Sekwencyjność
Dzięki nauce słówek w takiej kolejności, jak były one wprowadzane do programu uczący tworzy własne skojarzenia odnoszące się do słówek następujących po sobie. Takie rozwiązanie nie jest jednak zjawiskiem pożądanym pod kątem praktycznego zastosownia języka. Program jest dlatego wyposażony we funkcję losowego "tasowania" słówek, aktywowaną poprzez opcję "Pomieszaj słówka" (F12).
Psychologowie mówią o tym, że w czasie nauki słówek oba słowa tworzące parę dla danego słówka stają się "dwoma etykietami będącymi ogniwem swoistej sieci semantycznej". Metodą skutecznego zapamiętania trudnego słownictwa są "sztuczki" mnemotechniczne. W literaturze fachowej określa się je mianem
metody słowa-klucza.
Przykładem jest francuskie słowo
une ampoule, oznaczjące w języku polskim
żarówkę. Słówko to kojarzy się z podobnie brzmiącym polskim słowem
ampułka. W ten sposób tworzymy akustyczne skojarzenie. Ażeby pogłębić nasze skojarzenie stawiamy sobie w myślach przed żarówką obraz buteleczki (lub właśnie szklanej ampułki). Poprzez wizualizację łączącą żarówkę z ampułką w naszym umyśle tworzy się
jeden nowy integralny element,
integralna jednostka informacji, obciążająca naszą pamięć tylko minimalnie intensywnej w porównaniu z pojedyńczo zapamiętanym słowem "żarówka". (Specjaliści od psychologii kognytywnej nazywają taki rodzaj skojarzenia
elaboracją, co nie jest niczym innym jak "sztuczką" mnemotechniczną.)
- pomoc dla bezrobotnych - dole
Wszyscy ludzie, którzy wychodzą z Urzędu Pracy, mają ciężką dolę.
W przypadku słówek, które w programie Teachmaster raz po raz lądują w przegródce numer 5, powinno się więc spróbować wymyśleć sobie podobne "sztuczki" mnemotechniczne. "Sztuczki" takie należy oczywiście opanować pamięciowo i nie wolno wpisywać ich do pola "Uwagi"!
Deletions:
Bardzo dobrą książką zajmującą się tematyką określaną jako "Uczenie się" jest dzieło noszące ten sam tytuł autorstwa Gerharda Steinera. Steiner, profesor psychologii Uniwersytetu Bazylejskiego, przedstawia w swojej książce 20 scenek typowych dla dnia powszedniego, a wśród nich także pamięciowe opanowywanie słownictwa w rozdziale 14. Poniższe dwa akapity są streszczeniem najważniejszych myśli sformułowanych we wspomnianym rozdziale.
Bardzo wiele napisanych przystępnym językiem informacji dotyczących psychologii oraz pedagogi znajduje się na znakomitej stronie internetowej
stangl-taller.at∞.
Najważniejsze zasady nauki słówek jest zamykają się w obrębie poniższych
Siedmiu "S" nauki słówek:
- Samodyscyplina
Uczący musi najpierw sformułować odpowiedź, a dopiero później zaglądać do odpowiedzi.
Również w programie Teachmaster jest to realizowane w ten sposób -- kliknięcie na symbolu koła ratunkowego wyświetla no najwyżej podpowiedź będącą jedynie początkowymi literami poszczególnych słówek.
- Samopochwała
W przypadku udzielenia prawidłowej odpowiedzi należy pochwalić samego siebie: "Dobrze!" lub "Świetnie!", w przypadku odpowiedzi błędnych należy powtórzyć to, co było niepoprawne i bezkrytycznie w stosunku do swej "niewiedzy" przjść po prostu do kolejnego słówka.
Ta zasada "załatwiana" jest w Teachmasterze dzięki sygnałom akustycznym w programie do nauki słówek, które można zdefiniować w ustawieniach.
- Spontaniczna semantyczna elaboracja
Nauka nie odbywa się jedynie w oparciu o zwykłe przyporządkowywanie słówek, lecz łączy się w idealnym przypadku ze spontanicznymi semantycznymi elaboracjami. Należy "wymyśleć" sobie więc dla każdego słówka sztuczkę mnemotechniczną (trick, skrót myślowy itp.), np. w postaci synonimu, antonumu lub innych struktur (np. wyrazów bliskoznacznych).
- Selektywność
Po kilku przebiegach treningowych przechodzi się do do świadomej i skoncentrowanej nauki słówek najtrudniejszych.
W Teachmasterze są to słówka w przegródkach 4 i 5.
- Sekwencyjność
Dzięki nauce słówek w takiej kolejności, jak były one wprowadzane do programu, uczący tworzy własne skojarzenia odnoszące się do słówek następujących po sobie. Takie rozwiązanie nie jest jednak zjawiskiem pożądanym pod kątem praktycznego zastosownia języka. Program jest dlatego wyposażony we funkcję losowego "tasowania" słówek, aktywowaną poprzez funkcję "Pomieszaj słówka" (F12).
Psychologowie mówią o tym, że w czasie nauki słówek oba słowa tworzące parę dla danego słówka stają się "dwoma etykietami będącymi ogniwem swoistej sieci semantycznej". Metodą skutecznego zapamiętania trudnego słownictwa są "sztuczki" mnemotechniczne. W literaturze fachowej określa się to mianem
metody słowa-klucza.
Przykładem jest francuskie słowo
une ampoule, oznaczjące w języku polskim
żarówkę. Słówko to kojarzy się z podobnie brzmiącym polskim słowem
ampułka. W ten sposób tworzymy akustyczne skojarzenie. Ażeby pogłębić nasze skojarzenie stawiamy sobie w myślach przed żarówką obraz buteleczki (lub właśnie szklanej ampułki). Poprzez wizualizację łączącą żarówkę z ampułką w naszym umyśle tworzy się
jeden nowy integralny element,
integralna jednostka informacji, obciążająca naszą pamięć tylko nminimalnie intensywnej w porównaniu z pojedyńczo zapamiętanym słowem "żarówka". (Specjaliści od psychologii kognytywnej nazywają taki rodzaj skojarzenia
elaboracją, co nie jest niczym innym jak "sztuczką" mnemotechniczną.)
- pomoc dla bezrobotnych - dole
Wszyscy ludzie, którzy wychodzą z Urzędu Pracy mają ciężką dolę.
W przypadku słówek, które w programie Teachmaster raz po raz lądują w przegródce numer 5, powinno się więc spróbować wymyleć sobie podobne "sztuczki" mnemotechniczne. Sztuczki takie należy oczywiście opanować pamięciowo i nie wolno wpisywać ich do pola "Uwagi"!
Additions:
Przykładem jest francuskie słowo
une ampoule, oznaczjące w języku polskim
żarówkę. Słówko to kojarzy się z podobnie brzmiącym polskim słowem
ampułka. W ten sposób tworzymy akustyczne skojarzenie. Ażeby pogłębić nasze skojarzenie stawiamy sobie w myślach przed żarówką obraz buteleczki (lub właśnie szklanej ampułki). Poprzez wizualizację łączącą żarówkę z ampułką w naszym umyśle tworzy się
jeden nowy integralny element,
integralna jednostka informacji, obciążająca naszą pamięć tylko nminimalnie intensywnej w porównaniu z pojedyńczo zapamiętanym słowem "żarówka". (Specjaliści od psychologii kognytywnej nazywają taki rodzaj skojarzenia
elaboracją, co nie jest niczym innym jak "sztuczką" mnemotechniczną.)
W momencie pojawienia się słowa
żarówka nasza pamięć przywołuje obraz ampułki. Budzi to kolejne skojarzenie z wyrazem o pewnej naturze dźwiękonaśladowczej
ampoule, dzięki czemu słówko zagnieżdża się w naszej pamięci w sposób bardziej trwały!
"Sztuczką" mnemotechniczną może być także wymyślanie sobie hisoryjek. Poniżej kilka przykładów na bazie języka angielskiego:
- krata kominkowa - grate
Za kratą kominkową tkwią graty.
- pomoc dla bezrobotnych - dole
Wszyscy ludzie, którzy wychodzą z Urzędu Pracy mają ciężką dolę.
- sprzedawca starocia - broker
Sprzedawca starocia sprzedaje także obrok.
- żółć - bile
Wściekły bilardzista, którego żółć zalewa, rzuca we mnie bilą.
W przypadku słówek, które w programie Teachmaster raz po raz lądują w przegródce numer 5, powinno się więc spróbować wymyleć sobie podobne "sztuczki" mnemotechniczne. Sztuczki takie należy oczywiście opanować pamięciowo i nie wolno wpisywać ich do pola "Uwagi"!
Deletions:
Przykładem jest francuskie Ein Beispiel ist die französische Vokabel
une ampoule, die auf Deutsch
Glühbirne bedeutet. Die Vokabel weckt sofort die Erinnerung an das gleichstämmige und ähnlich klingende deutsche Wort
Ampulle. Wir haben somit eine akustische Brücke geschlagen. Um dies zu vertiefen, stellen wir uns ein Bild vor, auf dem vor einer Glühbirne eine Flasche (oder eben eine Ampulle) steht. Durch die vorstellungsmäßige Verbindung von Glühbirne und Ampulle entsteht aus beiden Informationseinheiten
ein neues Element,
eine neue Bedeutungseinheit, die das Gedächtnis kaum stärker belastet als das Wort "Glühbirne" alleine. (Kognitive Lernpsychologen nennen diese Paarassoziation
Elaboration, was nichts anderes als eine Eselsbrücke meint.)
Bei der Nennung von
Glühbirne wird nun das Bild einer Ampulle wachgerufen. Dieses ruft das klangähnliche Wort
ampoule wach, womit das Wortpaar
Glühbirne - ampoule abrufsicher gelernt ist!
Als Eselsbrücken kann man sich auch kleine Geschichten ausdenken. Hier einige Beispiele aus dem Englischen:
- Kamingitter - grate
Im Kamingitter steckt eine Gräte.
- Erwerbslosenunterstützung - dole
Alle Leute, die aus dem Arbeitsamt kommen, haben eine Dohle auf dem Kopf.
- Trödler - broker
Der Trödler auf dem Markt verkauft nur zerbrochene Sachen.
- Galle - bile
Ein wütender Mann, dem die Galle überläuft, stürzt mit einem Beil auf mich zu.
Bei Vokabeln, die in Teachmaster immer wieder in Karteikasten 5 landen, sollte man also versuchen, sich ähnliche Eselsbrücken zu bauen. Natürlich muss man die Eselsbrücken auswendig wissen und darf sie nicht etwa im Feld "Bemerkungen" eintragen!
Additions:
Powrót do spisu treści
Psychologia nauki słówek
Bardzo dobrą książką zajmującą się tematyką określaną jako "Uczenie się" jest dzieło noszące ten sam tytuł autorstwa Gerharda Steinera. Steiner, profesor psychologii Uniwersytetu Bazylejskiego, przedstawia w swojej książce 20 scenek typowych dla dnia powszedniego, a wśród nich także pamięciowe opanowywanie słownictwa w rozdziale 14. Poniższe dwa akapity są streszczeniem najważniejszych myśli sformułowanych we wspomnianym rozdziale.
Bardzo wiele napisanych przystępnym językiem informacji dotyczących psychologii oraz pedagogi znajduje się na znakomitej stronie internetowej
stangl-taller.at∞.
Siedem "S" nauki słówek
Cele nauki słówek w przypadku języka obcego oscylują wokół trzech głównych nurtów:
- Należy uczyć się tak skutecznie jak to tylko możliwe. Powoduje to konieczność nauki w oparciu o odpowiednie stopnie trudności, jakie wiążą się z danym materiałem słownikowym.
- Nauka winna być zorientowana pod kątem trwałego zachowania słownictwa w pamięci.
- Materiał leksykalny winien być przyswajany pod kątem jego praktycznego zastosowania oraz nieustannej dostępności. Każda osoba ucząca się może posiadać własne nawyki przyswajania wiedzy adekwatne do wiedzy wstępnej (dotychczasowej). Jest to więc nauka adaptywna, będąca edukacją w wysokim stopniu samoregulującą się i podlegającą samokontroli.
Najważniejsze zasady nauki słówek jest zamykają się w obrębie poniższych
Siedmiu "S" nauki słówek:
- Samodyscyplina
Uczący musi najpierw sformułować odpowiedź, a dopiero później zaglądać do odpowiedzi.
Również w programie Teachmaster jest to realizowane w ten sposób -- kliknięcie na symbolu koła ratunkowego wyświetla no najwyżej podpowiedź będącą jedynie początkowymi literami poszczególnych słówek.
- Samopochwała
W przypadku udzielenia prawidłowej odpowiedzi należy pochwalić samego siebie: "Dobrze!" lub "Świetnie!", w przypadku odpowiedzi błędnych należy powtórzyć to, co było niepoprawne i bezkrytycznie w stosunku do swej "niewiedzy" przjść po prostu do kolejnego słówka.
Ta zasada "załatwiana" jest w Teachmasterze dzięki sygnałom akustycznym w programie do nauki słówek, które można zdefiniować w ustawieniach.
- Spontaniczna semantyczna elaboracja
Nauka nie odbywa się jedynie w oparciu o zwykłe przyporządkowywanie słówek, lecz łączy się w idealnym przypadku ze spontanicznymi semantycznymi elaboracjami. Należy "wymyśleć" sobie więc dla każdego słówka sztuczkę mnemotechniczną (trick, skrót myślowy itp.), np. w postaci synonimu, antonumu lub innych struktur (np. wyrazów bliskoznacznych).
- Selektywność
Po kilku przebiegach treningowych przechodzi się do do świadomej i skoncentrowanej nauki słówek najtrudniejszych.
W Teachmasterze są to słówka w przegródkach 4 i 5.
- Sekwencyjność
Dzięki nauce słówek w takiej kolejności, jak były one wprowadzane do programu, uczący tworzy własne skojarzenia odnoszące się do słówek następujących po sobie. Takie rozwiązanie nie jest jednak zjawiskiem pożądanym pod kątem praktycznego zastosownia języka. Program jest dlatego wyposażony we funkcję losowego "tasowania" słówek, aktywowaną poprzez funkcję "Pomieszaj słówka" (F12).
- Symetria
Sytuacje typowe dla posługiwania się językiem wiążą się z produkcją oraz recepcją, czyli w obydwu kierunkach komunikacji.
Kierunek odpytywania słówek może być w związku z tym zmieniany w programie do nauki słówek przy pomocy dwóch pierwszych punktów w menu "Opcje".
- Samokontrola bazująca na konsekwentnym treningu przypominającym
Prace naukowe Bjorka dowodzą, że trening przypominający przeprowadzany w coraz większych odstępach czasu daje nadzwyczaj trwałe efekty w postaci zapamietania materiału. Decydującymi czynnikami są tu więc powtórzenia o charakterze konsekwentnym, usystematyzowanym czasowo.
W przypadku metody klasycznej teachmastera zapisywana jest data i godzina treningu, tak aby później można było stwierdzić, kiedy słówka były powtarzane po raz ostatni. Odstęp między treningami nie może być jednak także zbyt duży, ponieważ wiedza uległaby swoistemu "rozmyciu".
"Sztuczki" mnemotechniczne oraz metoda słowa-klucza
Psychologowie mówią o tym, że w czasie nauki słówek oba słowa tworzące parę dla danego słówka stają się "dwoma etykietami będącymi ogniwem swoistej sieci semantycznej". Metodą skutecznego zapamiętania trudnego słownictwa są "sztuczki" mnemotechniczne. W literaturze fachowej określa się to mianem
metody słowa-klucza.
Przykładem jest francuskie Ein Beispiel ist die französische Vokabel
une ampoule, die auf Deutsch
Glühbirne bedeutet. Die Vokabel weckt sofort die Erinnerung an das gleichstämmige und ähnlich klingende deutsche Wort
Ampulle. Wir haben somit eine akustische Brücke geschlagen. Um dies zu vertiefen, stellen wir uns ein Bild vor, auf dem vor einer Glühbirne eine Flasche (oder eben eine Ampulle) steht. Durch die vorstellungsmäßige Verbindung von Glühbirne und Ampulle entsteht aus beiden Informationseinheiten
ein neues Element,
eine neue Bedeutungseinheit, die das Gedächtnis kaum stärker belastet als das Wort "Glühbirne" alleine. (Kognitive Lernpsychologen nennen diese Paarassoziation
Elaboration, was nichts anderes als eine Eselsbrücke meint.)
Powrót do spisu treści
Deletions:
Zurück zum Inhaltsverzeichnis
Die Psychologie des Vokabellernens
Ein sehr gutes Buch zum Thema "Lernen" ist das gleichnamige Werk von Gerhard Steiner. Steiner, der Professor für Psychologie an der Universität Basel ist, erläutert in seinem Buch 20 Lern-Szenerien aus dem Alltag, unter anderem auch das Auswendig-Lernen von Vokabeln in Kapitel 14. In den folgenden beiden Paragraphen werden die wichtigsten Gedanken dieses Kapitels skizziert.
Sehr viele nützliche und leicht verständliche Informationen zu den Themengebieten Psychologie und Pädagogik bietet die hervorragende Homepage
stangl-taller.at∞.
Die sieben S des Vokabel-Lernens
Die Zielsetzung für ein Lernen von Vokabeln einer Fremdsprache ist eine dreifache:
- Es soll so effizient wie möglich gelernt werden. Dies bedingt, dass den Schwierigkeitsgraden entsprechend gelernt werden muss, die dem Wortmaterial inhärent sind.
- Es soll auf einen langfristigen Behaltenserfolg hin gelernt werden.
- Das Vokabelmaterial soll auf dessen Anwendung hin aufgearbeitet und verfügbar gehalten werden. Jeder Lernende erlebt dabei seinem Vorwissen und seinen Lerngewohnheiten entsprechende Unterschiede, denen er sein Vokabellernen anpassen kann. Das ist adaptives Lernen, in hohem Maße selbstreguliertes und selbstkontrolliertes Lernen.
Die wichtigsten Regeln für das Vokabel-Lernen sind die folgenden
Sieben S des Vokabel-Lernens:
- Selbstdisziplin
Der Lerner muss erst die Antwort formulieren und darf erst dann nachsehen, ob die Antwort stimmt.
Dies geht in Teachmaster auch gar nicht anders -- man kann sich höchstens als Hilfe durch einen Klick auf den Rettungsring die ersten Buchstaben der einzelnen Wörter der Antwort anzeigen lassen.
- Selbstverstärkung
Bei richtiger Übersetzung soll man sich selbst loben: "Gut!" oder "Prima!", bei falschen Antworten wiederholt man die falschen Antworten und geht dann ohne jede Kritik am eigenen Unwissen zur nächsten Vokabel weiter.
Erledigt wird dies in Teachmaster durch die Klänge im Lernprogramm, die in den Voreinstellungen eingestellt werden können.
- Spontane semantische Elaboration
Das Lernen erfolgt nicht nur durch das einfache Zuordnen der Vokabeln, sondern paart sich idealerweise mit spontaner semantischer Elaboration. Man überlegt sich also Eselsbrücken zur Vokabel, Synonyme, Antonyme und ähnliche bzw. sinnverwandte Wörter.
- Selektivität
Nach wenigen Lerndurchgängen geht man dazu über, gezielt die schwierigen Wörter zu lernen.
In Teachmaster sind dies die Vokabeln in den Karteikästen 4 und 5.
- Sequenzierung
Durch das Lernen in der Reihenfolge, wie die Vokabeln eingetippt worden sind, bilden sich Assoziationen zwischen aufeinanderfolgenden Vokabeln. Dies ist aber für den Gebrauch der Vokabeln nicht erwünscht oder erforderlich.Um die Reihenfolge also per Zufallsgenerator durchzumischen, schaltet man im Lernprogramm die Option "Vokabelreihenfolge durchmischen" (F12) ein.
- Symmetrie
Die Sprechsituation in einem Sprachgebiet fordert ein Produzieren der Fremdsprache wie auch ein Rezipieren derselben, also beide Richtungen des Abrufens.
Die Abrufrichtung kann man im Lernprogramm mit den ersten beiden Optionen einstellen.
- Selbstkontrolle in Form von striktem Abruftraining
Die Arbeiten von Bjork zeigen, dass ein striktes Abruftraining zu wiederholten Malen in immer größeren zeitlichen Abständen einen günstigen Behaltenseffekt hat. Entscheidend ist hier also das strikte, zeitlich systematisch ausgedehnte Abruftraining.
Bei der klassischen Lernmethode in Teachmaster wird Datum und Uhrzeit gespeichert, so dass im Nachhinein festgestellt werden kann, wann die Vokabeln das letzte Mal gelernt wurden. Die Zeitspanne zwischen zwei Lerndurchgängen darf nicht zu groß werden, sonst zerfällt das gelernte Wissen.
Eselsbrücken und die Schlüsselwortmethode
Psychologen sprechen davon, dass beim Vokabellernen die beiden Wörter eines Vokabelpaares "zwei verschiedene Etiketten ein und desselben semantischen Netzes" sind. Eine Methode, sich schwierige Vokabeln merken zu können, sind daher Eselsbrücken. Dies wird in der Literatur auch als
Schlüsselwortmethode bezeichnet.
Ein Beispiel ist die französische Vokabel
une ampoule, die auf Deutsch
Glühbirne bedeutet. Die Vokabel weckt sofort die Erinnerung an das gleichstämmige und ähnlich klingende deutsche Wort
Ampulle. Wir haben somit eine akustische Brücke geschlagen. Um dies zu vertiefen, stellen wir uns ein Bild vor, auf dem vor einer Glühbirne eine Flasche (oder eben eine Ampulle) steht. Durch die vorstellungsmäßige Verbindung von Glühbirne und Ampulle entsteht aus beiden Informationseinheiten
ein neues Element,
eine neue Bedeutungseinheit, die das Gedächtnis kaum stärker belastet als das Wort "Glühbirne" alleine. (Kognitive Lernpsychologen nennen diese Paarassoziation
Elaboration, was nichts anderes als eine Eselsbrücke meint.)
Zurück zum Inhaltsverzeichnis
Zurück zum Inhaltsverzeichnis
Die Psychologie des Vokabellernens
Ein sehr gutes Buch zum Thema "Lernen" ist das gleichnamige Werk von Gerhard Steiner. Steiner, der Professor für Psychologie an der Universität Basel ist, erläutert in seinem Buch 20 Lern-Szenerien aus dem Alltag, unter anderem auch das Auswendig-Lernen von Vokabeln in Kapitel 14. In den folgenden beiden Paragraphen werden die wichtigsten Gedanken dieses Kapitels skizziert.
Sehr viele nützliche und leicht verständliche Informationen zu den Themengebieten Psychologie und Pädagogik bietet die hervorragende Homepage
stangl-taller.at∞.
Die sieben S des Vokabel-Lernens
Die Zielsetzung für ein Lernen von Vokabeln einer Fremdsprache ist eine dreifache:
- Es soll so effizient wie möglich gelernt werden. Dies bedingt, dass den Schwierigkeitsgraden entsprechend gelernt werden muss, die dem Wortmaterial inhärent sind.
- Es soll auf einen langfristigen Behaltenserfolg hin gelernt werden.
- Das Vokabelmaterial soll auf dessen Anwendung hin aufgearbeitet und verfügbar gehalten werden. Jeder Lernende erlebt dabei seinem Vorwissen und seinen Lerngewohnheiten entsprechende Unterschiede, denen er sein Vokabellernen anpassen kann. Das ist adaptives Lernen, in hohem Maße selbstreguliertes und selbstkontrolliertes Lernen.
Die wichtigsten Regeln für das Vokabel-Lernen sind die folgenden
Sieben S des Vokabel-Lernens:
- Selbstdisziplin
Der Lerner muss erst die Antwort formulieren und darf erst dann nachsehen, ob die Antwort stimmt.
Dies geht in Teachmaster auch gar nicht anders -- man kann sich höchstens als Hilfe durch einen Klick auf den Rettungsring die ersten Buchstaben der einzelnen Wörter der Antwort anzeigen lassen.
- Selbstverstärkung
Bei richtiger Übersetzung soll man sich selbst loben: "Gut!" oder "Prima!", bei falschen Antworten wiederholt man die falschen Antworten und geht dann ohne jede Kritik am eigenen Unwissen zur nächsten Vokabel weiter.
Erledigt wird dies in Teachmaster durch die Klänge im Lernprogramm, die in den Voreinstellungen eingestellt werden können.
- Spontane semantische Elaboration
Das Lernen erfolgt nicht nur durch das einfache Zuordnen der Vokabeln, sondern paart sich idealerweise mit spontaner semantischer Elaboration. Man überlegt sich also Eselsbrücken zur Vokabel, Synonyme, Antonyme und ähnliche bzw. sinnverwandte Wörter.
- Selektivität
Nach wenigen Lerndurchgängen geht man dazu über, gezielt die schwierigen Wörter zu lernen.
In Teachmaster sind dies die Vokabeln in den Karteikästen 4 und 5.
- Sequenzierung
Durch das Lernen in der Reihenfolge, wie die Vokabeln eingetippt worden sind, bilden sich Assoziationen zwischen aufeinanderfolgenden Vokabeln. Dies ist aber für den Gebrauch der Vokabeln nicht erwünscht oder erforderlich.Um die Reihenfolge also per Zufallsgenerator durchzumischen, schaltet man im Lernprogramm die Option "Vokabelreihenfolge durchmischen" (F12) ein.
- Symmetrie
Die Sprechsituation in einem Sprachgebiet fordert ein Produzieren der Fremdsprache wie auch ein Rezipieren derselben, also beide Richtungen des Abrufens.
Die Abrufrichtung kann man im Lernprogramm mit den ersten beiden Optionen einstellen.
- Selbstkontrolle in Form von striktem Abruftraining
Die Arbeiten von Bjork zeigen, dass ein striktes Abruftraining zu wiederholten Malen in immer größeren zeitlichen Abständen einen günstigen Behaltenseffekt hat. Entscheidend ist hier also das strikte, zeitlich systematisch ausgedehnte Abruftraining.
Bei der klassischen Lernmethode in Teachmaster wird Datum und Uhrzeit gespeichert, so dass im Nachhinein festgestellt werden kann, wann die Vokabeln das letzte Mal gelernt wurden. Die Zeitspanne zwischen zwei Lerndurchgängen darf nicht zu groß werden, sonst zerfällt das gelernte Wissen.
Eselsbrücken und die Schlüsselwortmethode
Psychologen sprechen davon, dass beim Vokabellernen die beiden Wörter eines Vokabelpaares "zwei verschiedene Etiketten ein und desselben semantischen Netzes" sind. Eine Methode, sich schwierige Vokabeln merken zu können, sind daher Eselsbrücken. Dies wird in der Literatur auch als
Schlüsselwortmethode bezeichnet.
Ein Beispiel ist die französische Vokabel
une ampoule, die auf Deutsch
Glühbirne bedeutet. Die Vokabel weckt sofort die Erinnerung an das gleichstämmige und ähnlich klingende deutsche Wort
Ampulle. Wir haben somit eine akustische Brücke geschlagen. Um dies zu vertiefen, stellen wir uns ein Bild vor, auf dem vor einer Glühbirne eine Flasche (oder eben eine Ampulle) steht. Durch die vorstellungsmäßige Verbindung von Glühbirne und Ampulle entsteht aus beiden Informationseinheiten
ein neues Element,
eine neue Bedeutungseinheit, die das Gedächtnis kaum stärker belastet als das Wort "Glühbirne" alleine. (Kognitive Lernpsychologen nennen diese Paarassoziation
Elaboration, was nichts anderes als eine Eselsbrücke meint.)
Bei der Nennung von
Glühbirne wird nun das Bild einer Ampulle wachgerufen. Dieses ruft das klangähnliche Wort
ampoule wach, womit das Wortpaar
Glühbirne - ampoule abrufsicher gelernt ist!
Als Eselsbrücken kann man sich auch kleine Geschichten ausdenken. Hier einige Beispiele aus dem Englischen:
- Kamingitter - grate
Im Kamingitter steckt eine Gräte.
- Erwerbslosenunterstützung - dole
Alle Leute, die aus dem Arbeitsamt kommen, haben eine Dohle auf dem Kopf.
- Trödler - broker
Der Trödler auf dem Markt verkauft nur zerbrochene Sachen.
- Galle - bile
Ein wütender Mann, dem die Galle überläuft, stürzt mit einem Beil auf mich zu.
Bei Vokabeln, die in Teachmaster immer wieder in Karteikasten 5 landen, sollte man also versuchen, sich ähnliche Eselsbrücken zu bauen. Natürlich muss man die Eselsbrücken auswendig wissen und darf sie nicht etwa im Feld "Bemerkungen" eintragen!
Zurück zum Inhaltsverzeichnis